Πέμπτη, 12 Ιανουαρίου 2017

ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΟ



ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΟ

(Τραγούδι της Βασιλικής Νταντά)



Μέσα σε γκρίζα πρωινά
Μες σε δωμάτια φτηνά
Σε ραγισμένες αγκαλιές
Εγώ πετάω τη μοναξιά μου

Σαν ρούχο που ‘χω βαρεθεί
Πάνω στο πάτωμα καρφί
Χτυπάω εσένα μα εκεί
Ματώνει πρώτα η καρδιά μου

Σε ξενοδοχείο, άψυχο και κρύο
Θα αρχίσει ακόμα μία νύχτα, θα τελειώσει
Κι όταν θα ‘μαι με άλλον και θα σε σκέφτομαι εσένα
Θα ‘χω λόγο να θέλω το πρωί να ξημερώσει

Και θα ζω μες στο ψέμα, θα μισώ και εμένα
Που σε άγνωστο σώμα έδωσα μια νύχτα ακόμα
Σ’ ένα ξενοδοχείο, άψυχο μα και κρύο
Όσα κρύα έχει γίνει μακριά σου, η δική μου αδιόρθωτη καρδιά

Μέσα σε όνειρα τρελά
Στο τίποτα, στο πουθενά
Σε βλέμμα ειρωνικά
Εγώ αδειάζω τη ζωή μου

Σαν το ποτήρι, το ποτό
Που θέλω όλο να το πιω
Και να τα σπάσω, να κοπώ
Αίμα να τρέξει απ’ την ψυχή μου

Σε ξενοδοχείο, άψυχο και κρύο
Θα αρχίσει ακόμα μία νύχτα, θα τελειώσει
Κι όταν θα ‘μαι με άλλον και θα σε σκέφτομαι εσένα
Θα ‘χω λόγο να θέλω το πρωί να ξημερώσει

Και θα ζω μες στο ψέμα, θα μισώ και εμένα
Που σε άγνωστο σώμα έδωσα μια νύχτα ακόμα
Σ’ ένα ξενοδοχείο, άψυχο μα και κρύο
Όσα κρύα έχει γίνει μακριά σου, η δική μου αδιόρθωτη καρδιά

Η δική μου αδιόρθωτη καρδιά
Η δική μου αδιόρθωτη καρδιά....



Δείτε το σχετικό βίντεο:

 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου