Σάββατο, 31 Οκτωβρίου 2015

ΠΑΤΡΙΔΑ (ΟΥΑΡΣΑΝ ΣΑΪΡ)



ΠΑΤΡΙΔΑ (Της Ουαρσαν Σαϊρ*)



Κανένας δεν αφήνει την πατρίδα του,
εκτός αν πατρίδα είναι το στόμα ενός καρχαρία
τρέχεις προς τα σύνορα μόνο όταν βλέπεις
ολόκληρη την πόλη να τρέχει κι εκείνη
οι γείτονές σου τρέχουν πιο γρήγορα από σένα
με την ανάσα ματωμένη στο λαιμό τους
το αγόρι που ήταν συμμαθητής σου
που σε φιλούσε μεθυστικά πίσω από το παλιό εργοστάσιο τσίγκου
κρατά ένα όπλο μεγαλύτερο από το σώμα του
αφήνεις την πατρίδα
μόνο όταν η πατρίδα δε σε αφήνει να μείνεις.
κανένας δεν αφήνει την πατρίδα εκτός αν η πατρίδα σε κυνηγά
φωτιά κάτω απ΄ τα πόδια σου
ζεστό αίμα στην κοιλιά σου
δεν είναι κάτι που φαντάστηκες ποτέ ότι θα έκανες
μέχρι που η λεπίδα χαράζει απειλές στο λαιμό σου
και ακόμα και τότε ψέλνεις τον εθνικό ύμνο
ανάμεσα στα δόντια σου
και σκίζεις το διαβατήριό σου σε τουαλέτες αεροδρομίων
κλαίγοντας καθώς κάθε μπουκιά χαρτιού
δηλώνει ξεκάθαρα ότι δεν πρόκειται να γυρίσεις.
πρέπει να καταλάβεις
ότι κανένας δε βάζει τα παιδιά του σε μια βάρκα
εκτός αν το νερό είναι πιο ασφαλές από την ξηρά
κανένας δεν καίει τις παλάμες του
κάτω από τρένα, ανάμεσα από βαγόνια
κανένας δεν περνά μέρες και νύχτες στο στομάχι ενός φορτηγού
τρώγοντας εφημερίδες
εκτός αν τα χιλιόμετρα που ταξιδεύει
σημαίνουν κάτι παραπάνω από ένα ταξίδι.
κανένας δε σέρνεται
κάτω από φράχτες
κανένας δε θέλει να τον δέρνουν
να τον λυπούνται
κανένας δε διαλέγει τα στρατόπεδα προσφύγων
ή τον πλήρη σωματικό έλεγχο σε σημεία
όπου το σώμα σου πονούσε
ή τη φυλακή,
επειδή η φυλακή είναι ασφαλέστερη
από μια πόλη που φλέγεται
και ένας δεσμοφύλακας το βράδι
είναι προτιμότερα από ένα φορτηγό
γεμάτο άντρες που μοιάζουν με τον πατέρα σου
κανένας δε θα το μπορούσε
κανένας δε θα το άντεχε
κανένα δέρμα δε θα ήταν αρκετά σκληρό
για να ακούσει τα:
γυρίστε στην πατρίδα σας μαύροι
πρόσφυγες
βρομομετανάστες
ζητιάνοι ασύλου
που ρουφάτε τη χώρα μας
αράπηδες με τα χέρια απλωμένα
μυρίζετε περίεργα
απολίτιστοι
κάνατε λίμπα τη χώρα σας και τώρα θέλετε
να κάνετε και τη δική μας
πώς δε δίνουμε σημασία
στα λόγια
στα άγρια βλέμματα
ίσως επειδή τα χτυπήματα είναι πιο απαλά
από το ξερίζωμα ενός χεριού ή ποδιού
ή τα λόγια είναι πιο τρυφερά
από δεκατέσσερις άντρες
ανάμεσα στα πόδια σου
ή οι προσβολές είναι πιο εύκολο
να καταπιείς
από τα χαλίκια
από τα κόκαλα
από το κομματιασμένο κορμάκι του παιδιού σου.
θέλω να γυρίσω στην πατρίδα,
αλλά η πατρίδα είναι το στόμα ενός καρχαρία
πατρίδα είναι η κάνη ενός όπλου
και κανένας δε θα άφηνε την πατρίδα
εκτός αν η πατρίδα σε κυνηγούσε μέχρι τις ακτές
εκτός αν η πατρίδα σού έλεγε να τρέξεις πιο γρήγορα
να αφήσεις πίσω τα ρούχα σου
να συρθείς στην έρημο
να κολυμπήσεις ωκεανούς
να πνιγείς
να σωθείς
να πεινάσεις
να εκλιπαρήσεις
να ξεχάσεις την υπερηφάνεια
η επιβίωσή σου είναι πιο σημαντική.
κανένας δεν αφήνει την πατρίδα εκτός αν η πατρίδα είναι
μια ιδρωμένη φωνή στο αυτή σου
που λέει
φύγε,
τρέξε μακριά μου τώρα
δεν ξέρω τι έχω γίνει
αλλά ξέρω ότι οπουδήποτε αλλού
θα είσαι πιο ασφαλής απ΄ ό,τι εδώ.


(*Η Ουαρσαν Σαϊρ είναι μία προσφυγοπούλα από την Κένυα)


ΟΙ ΠΕΤΑΛΟΥΔΕΣ (Ι. ΔΑΥΡΟΣ)



ΟΙ ΠΕΤΑΛΟΥΔΕΣ

(Του Ιωάννη Δαύρου)



Υπάρχουν στιγμές
που κάποιοι δέσμιοι
στου κόσμου αυτού
τη φυλακή,
σε πεταλούδες άπειρες
εξαϋλώνονται
και στ' ατέλειωτα πεδία
της άπειρης ενότητας,
τ' άνθη ψυχών φιλούν
και με γύρι ουσίας
τις φθαρτές υπάρξεις
γονιμοποιούν,
αιώνιους καρπούς
το Σύμπαν να δίνει...


Κυριακή, 18 Οκτωβρίου 2015

ΚΟΝΤΑ ΣΟΥ (ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΤΟΥ Ν. ΒΕΡΤΗ)



ΚΟΝΤΑ ΣΟΥ (Τραγούδι των Ν. Βέρτη-Γ. Τσοπάνη)



Κρυμμένα μέσα μου βαθιά
αισθήματα πολλά
ποτέ δε τόλμησα να πω
τι νιώθω, τι αισθάνομαι
να βρω μια λύση προσπαθώ
να αντέξει η καρδιά
να μη λυγίσω δε σε δω
μπροστά σου να μη χάνομαι

Κοντά σου έμαθα να ζω
κοντά σου να ανασαίνω
αν θα σε χάσω θα χαθώ
είσαι στη μοναξιά μου
η μόνη συντροφιά μου
συ’ μου μαθες να αγαπώ
είσαι τα όνειρά μου
ήρθε η παρηγοριά μου
κοντά σου έμαθα να ζω

Δεν έχει νόημα να ζω
χωρίς να σάγαπώ
μπορεί ποτέ να μη στο πω
μπορεί να το αρνήθικα
μου φτάνει δίπλα σου να ζω
σαν όνειρο κρυφό
ποτέ δεν είπα σ' αγαπώ
να μη χαθείς φοβήθηκα

Κοντά σου έμαθα να ζω
κοντά σου να ανασαίνω
αν θα σε χάσω θα χαθώ
είσαι στη μοναξιά μου
η μόνη συντροφιά μου
συ’ μου μαθες να αγαπώ
είσαι τα όνειρά μου
ήρθε η παρηγοριά μου
κοντά σου έμαθα να ζω

Μα δε ξέρω που θα βγει
κι αν έχω αντοχή
με καρδιά μιση
πως να κλείσει η πληγή
να μην αιμοραγεί

Κοντά σου έμαθα να ζω
κοντά σου να ανασαίνω
αν θα σε χάσω θα χαθώ
είσαι στη μοναξιά μου
η μόνη συντροφιά μου
συ’ μου μαθες να αγαπώ
είσαι τα όνειρά μου
ήρθε η παρηγοριά μου
κοντά σου έμαθα να ζω


Δείτε το παρακάτω σχετικό βίντεο.